Şairin dediği gibi
“Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,/Eteklerinde bir yığın yaprak/ Ve bakacaksın semaya ağlayarak. Nice hazan mevsiminde dökülen yapraklar gibi insanlar da aramızdan birer birer toprağa düştüler. Çünkü hazan vurmuş yaprakların sararıp toprağa düşmesi nasıl mukadderse insanların da öylece göçüp gitmesi mukadder oluyor. Her gün gazetelerde, televizyonlarda onlarca ölüm haberlerine denk geliyoruz. İçimiz biraz ürperiyor sonra da unutup dalıyoruz tekrar dünya işlerine. Fakat okuduğumuz ölüm haberi bir tanıdığımız kişininse o zaman çok daha farklı hissediyoruz. Hele hele çok sevilen bir sanatçı, televizyonlarda izlediğimiz bir oyuncuysa bu, öylece kala kalıyoruz. İşte o zaman ölümü tüm soğukluguyla hissediyoruz. Çok yakınımız ölmüş gibi gözlerimiz yuvasindan fırlıyor. Bu haberdeki ölen ünlülere bakınca da insanın hüznü kat kat artıyor. Nice zaman bizi rahatlatan, evimize konuk olan bu değerlerin yokluğu içimizi “cızz” diye yakıyor. Nur içinde yatın…